Chat with us, powered by LiveChat
Huis en kantoor meubelen. Bezoek onze showroom in Mechelen.
Cart

Léon Stynen

Het oeuvre van de modernistische architect en urbanist Léon Stynen overspant meer dan een halve eeuw architectuurgeschiedenis in België.

Léon Stynen (1899-1990) – zoon van een beeldhouwer en ornamentist – studeerde in 1921  af aan het Nationaal Hoger Instituut te Antwerpen, waar hij in 1939 professor en 1946 directeur werd. Zijn tijdgenoten waren onder meer Victor Bourgeois, Louis Herman De Koninck, Huib Hoste en Eduard Van Steenbergen. In internationale context waren dat Theo van Doesburg,Walter Gropius en Le Corbusier. Le Corbusier en Stynen hadden dezelfde soort ideeën, onder andere de theoretische onderbouw. Het wooncomplex Elsdonck in Wilrijk (1932) is een eenvoudig en bescheiden, maar in al zijn onderdelen doordacht wooncomplex, en nog voor dat Le Corbusier op dezelfde basis de Unité d’Habitation in Marseille bouwde. Stynen kreeg op jonge leeftijd de opdracht om een casino voor Knokke en Chaudfontaine (1928) te ontwerpen. Deze projecten zijn het bewijs van zijn voorkeur voor de nieuwe esthetiek van het modernisme, op het moment dat deze absoluut nog niet ingeburgerd was.

Een van de laatste verwezenlijking van Stynen was het Antwerps Koninklijk Muziekconservatorium en het Internationaal Kunstcentrum deSingel dat hij realiseerde in nauwe samenwerking met zijn assistent Paul de Meyer.

Stynen was ook zeer actief in het Belgisch architectuuronderwijs.  Stynen werd onderdirecteur in de afdeling architectuur aan de Academie van Antwerpen en richtte een autonoom instituut op: het N.H.I.B.S. In 1950 werd hij, op vraag van Henry van de Velde, directeur van het Hoger Instituut voor Decoratieve Kunsten Ter Kameren in Brussel. Stynen leidde hier vijftien jaar lang het architectuuronderwijs. Gedurende zijn loopbaan ontving hij vele officiële onderscheidingen.

 

Signup to Bulo newsletter